David Bowie

David Bowie – Blackstar

David Bowie. Zijn laatste album is me pas echt opgevallen met het bericht van zijn overleiden, welke 4 dagen na de release al volgde. Het laatste werk wat hij dus achterlaat. Dit gegeven alleen al maakt het een bijzonder album met een dubbele lading. Voelt ook bijna cliché om erover te schrijven, maar we zouden hem te kort doen om dit album dan maar onopgemerkt aan ons voorbij te laten gaan.

De opener, en tevens titelsong, is meteen een bijzonder stukje muziek. De eerste noten, spookachtig vet. En in de kleine 10 minuten dat het nummer duurt wordt je alle kanten op gestuurd, maar het geheel is zo enorm gaaf. Dan is er Lazarus. Vanwege de titel en teksten luister eigenlijk ook vol verbazing naar dit nummer en zak ik elke keer weg bij het geluid van die blazers. Prachtig. De nummers Girl Loves Me en I Can’t Give Everything Away behoren naast de zojuist genoemde nummers ook zekere tot de persoonlijke favorieten van dit album.
Geniet van de terugkerende saxofoons, de jazzy en excentrieke momenten en het toch wel donkere en sombere geheel. Een waardige afsluiter, mag best gezegd worden.